Το βρογχικό άσθμα είναι νόσος που χαρακτηρίζεται από επεισόδια παροξυσμικής δύσπνοιας, εξαιτίας απόφραξης των αεροφόρων οδών η οποία υποχωρεί γρήγορα, αυτομάτως ή ύστερα από θεραπεία.

Το άσθμα διακρίνεται στο εξωγενές και στο ενδογενές βρογχικό άσθμα. Στο εξωγενές, κάποιο αντιγόνο είναι υπεύθυνο για τον παροξυσμό.

Οι προσβολές αρχίζουν ήδη από την παιδική ηλικία. Λέγεται και ατοπικό επειδή παρουσιάζεται σε άτομα που έχουν ατοπία. Τα «ατοπικά» άτομα συχνά παρουσιάζουν βρογχικό άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα και κνίδωση. Στο μη ατοπικό βρογχικό άσθμα δεν είναι δυνατό να προσ­διο­ριστεί το αντιγόνο που το προκαλεί και δεν υπάρχει ιστορικό ατοπίας.

Το βρογχικό άσθμα χαρακτηρίζεται από δύσπνοια, δυσχέρεια στο γέμισμα του θώρακα με αέρα, συριγμό (σφύριγμα), ταχύπνοια, ταχυκαρδία (>120 σφύξεις), βήχα και σε πολύ σοβαρές κρίσεις από έντονη δύσπνοια σε σημείο να μην μπορούν να αρθρώσουν λίγες λέξεις, απώλεια αισθήσεων και αίσθημα επικείμενου θανάτου.

Αντιμετώπιση κρίσης βρογχικού άσθματος

  • Χορήγηση O2 σε μεγάλη πυκνότητα (40-60%) με κατάλληλη μάσκα
  • Εισπνοή συμπαθητικομιμητικών φαρμάκων. Τα χορηγούμε σε διαλύματα υψηλής περιεκτι­κότητας μέσω νεφελοποιητή (π.χ. σαλβουταμόλη ή τερμπουταλίνη 5-10 mg) ή 1-2 εισπνοές σαλβουταμόλης
  • Χορήγηση υδροκορτιζόνης 100–200 mg ενδοφλεβίως σε συνδυασμό με θεοφυλλίνη 250 mg βραδέως ενδοφλεβίως εάν δεν υποχωρήσει η κρίση με τις ειπνοές

Εάν τα συμπτώματα επιμένουν ή εντείνονται, τότε λαμβάνονται τα παρακάτω μέτρα:

  • Διακομιδή το συντομότερο σε νοσηλευτικό ίδρυμα
  • Άμεση χορήγηση ενδοφλεβίως 0,25 gr αμινοφυλλίνης +100-200 mg υδροκορτιζόνης
  • Χορήγηση με νεφελοποιητή διαλύματος σαλβουταμόλης ή Berovent
  • Η χορήγηση αδρεναλίνης πρέπει να γίνεται πάντοτε υποδόρια (δηλ. κάτω από το δέρμα) σε οξείες και βαριές επιδεινούμενες καταστάσεις (δόση 1/3–1/2 ml amp αδρεναλίνης)