Πρόκειται για δύο παθήσεις που χρήζουν κατάλληλης θεραπείας και προσοχής. Ας δούμε πως προκαλούνται και ποιες είναι οι επιλογές για ανακούφιση και θεραπεία…

Ρευματοπάθεια

Ο όρος «ρευματοπάθεια» αναφέρεται γενικά σε παθήσεις που προσβάλλουν κατά κύριο λόγο το μυοσκελετικό σύστημα. Στην Ελλάδα η συχνότητα των ρευματοπαθειών είναι 10-15%. Κατά την κοινή γνώμη, οι ρευματοπάθειες συνδέονται με τη μεγάλη ηλικία. Η αντίληψη αυτή δεν είναι σωστή, γιατί αρκετές από τις ρευματοπάθειες που προσβάλλουν τους ενήλικες, προσβάλλουν επίσης και τα παιδιά.

Πως εκδηλώνονται;

Ο πόνος της ρευματοπάθειας ακολουθείται πάντα από δυσκαμψία και πόνο στις αρθρώσεις (στον ώμο, τον αγκώνα, τα δάκτυλα και τα πόδια) και διαταραχή στη λειτουργία τους- για παράδειγμα, αδυναμία να κινήσει κάποιος το πόδι, το χέρι κ.α. Υπάρχουν όμως και τ’ αντικειμενικά φαινόμενα, τα λεγόμενα φλεγμονώδη, που είναι: πρήξιμο, κόκκινη άρθρωση και θερμότητα στην περιοχή που πονά.

Υπάρχουν επιβαρυντικοί παράγοντες;

Οι κλιματολογικές συνθήκες, και ιδιαίτερα η υγρασία παίζει ρόλο στην επιδείνωση ή στην απάλυνση των συμπτωμάτων της ρευματοπάθειας. Όλα τα ρευματικά προβλήματα, όπως και κάθε νόσος άλλωστε, οφείλονται σε δύο πράγματα: Στους γενετικούς παράγοντες (π.χ. γεννιόμαστε με την προδιάθεση να πάθουμε έλκος ή διαβήτη) και στο xπεριβαλλοντικό παράγοντα, ο οποίος διαφέρει από νόσημα σε νόσημα.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Παρουσιάζεται συνήθως στην 4η και 5η δεκαετία της ζωής του ανθρώπου και πλήττει περισσότερο τις γυναίκες. Η πορεία της μπορεί να είναι επεισοδιακή ή συνεχής. Στο 1/3 των περιπτώσεων είναι προοδευτική και προκαλεί βαριά ανικανότητα. Προσβάλλει κυρίως τις αρθρώσεις στα δάχτυλα των χεριών, στους καρπούς και στα γόνατα. Χωρίς την κατάλληλη φυσικοθεραπεία, οι αρθρώσεις παραμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό και παθαίνουν αγκύλωση.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Οι αρθρώσεις που πάσχουν παρουσιάζουν δυσκαμψία, ειδικά κατά την πρωινή αφύπνιση. Επιπλέον, πρόκειται για νόσο που δεν προσβάλει μόνο τις αρθρώσεις αλλά συνοδεύεται από κόπωση, αναιμία και κάποτε από χαμηλό πυρετό. Επίσης, παρουσιάζονται και βλάβες, εκτός των αρθρώσεων, όπως για παράδειγμα στους ορογόνους θυλάκους, στους τένοντες κ.α.

Που οφείλετε;

Η αιτία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι άγνωστη. Οι δύο κυριότερες υποθέσεις των επιστημόνων μέχρι στιγμής είναι ότι πρόκειται: είτε για λοίμωξη, που ο αιτιολογικός της παράγοντας δεν μπορεί να ανακαλυφθεί με τις διαθέσιμες τεχνικές, είτε για νόσο υπερευαισθησίας πιθανώς προς κάποιο λοιμώδη παράγοντα.

Πως θεραπεύεται;

Παρόλο που η ρευματοειδής αρθρίτιδα δε θεραπεύεται, μπορούν να γίνουν πολλά για να αισθάνεται ο ασθενής άνετα. Βασικά στοιχεία της θεραπείας είναι:

  • Οι συντηρητικές μέθοδοι (όπως για παράδειγμα, ανάπαυση, αναλγητικά για τους πόνους, θεραπευτικές ασκήσεις).
  • Τα κορτικοστεροειδή, που συχνά προκαλούν στην αρχή θεαματικές βελτιώσεις, χωρίς όμως να θεραπεύουν την πάθηση.
  • Διάφορα αντιφλεγμονώδη, που μπορούν να βοηθήσουν, αλλά είναι όλα λίγο-πολύ τοξικά.
  • Οι ενδομυϊκές ενέσεις ενώσεων του χρυσού, που έχουν αποδειχτεί αποτελεσματικές σε ένα ποσοστό ασθενών.
  • Η χειρουργική διόρθωση μόνιμων παραμορφώσεων, κάτι που συχνά αποδίδει.

 

Η λουτροθεραπεία ωφελεί ένα ρευματοπαθή;

Με τη λουτροθεραπεία κατ’ αρχήν ελαττώνονται οι πόνοι, αυξάνεται η κινητικότητα και βελτιώνεται η κυκλοφορία του αίματος. Επίσης, χαλαρώνει και ξεκουράζεται το μυϊκό και νευρικό σύστημα. Ο άρρωστος ηρεμεί, και έτσι μπορεί να κοιμηθεί και ν’ αυτοεξυπηρετηθεί καλύτερα. Μάλιστα, στις ρευματικές παθήσεις που προσβάλλουν τα γόνατα, τα ισχία και τη σπονδυλική στήλη, η υδροθεραπεία συνίσταται ιδιαίτερα ή επιβάλλεται. Να προσθέσουμε εδώ ότι για τις εκφυλιστικές αρθροπάθειες (τα γνωστά «αρθριτικά») καταλληλότερες θεωρούνται οι ιαματικές πηγές, που το νερό τους περιέχει θείο, ενώ για τις φλεγμονώδεις (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα ή αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα) συνιστώνται οι ραδιούχες πηγές.